12 Things I’ve Learned From My Solo Trip To Iceland, Part II

This is the next and the final part of the things I’ve learned during my trip to the land of ice and fire. If you skipped the first part, feel free to familiarize yourself with its contents.

To kolejna i ostatnia część rzeczy, których nauczyła mnie podróż do krainy ognia i lodu. Jeśli pominęliście pierwszą część, zachęcam do zapoznania się z jej treścią.

6. Travel teach gratitude | Podróże uczą wdzięczności

During few weeks in a tent, without own bathroom, hot water, kitchen or bed, we realize how much we have every day and completely do not appreciate it. Only when we are traveling, we get to know the real taste of warm tea, the value of each drop of hot water in the shower. We recall the softness of our beds, cosiness of homes, easy living, which some of us do not know. We see, how much we have.

12032463_1137243956305285_360106901_n
Cold night | Zimna noc

Podczas kilku tygodni spędzonych w namiocie, bez własnej łazienki, ciepłej wody, kuchni i łóżka, uświadamiamy sobie, jak wiele posiadamy na co dzień, zupełnie tego nie doceniając. Dopiero podczas takiej podróży, poznajemy prawdziwy smak ciepłej herbaty, wartość każdej gorącej kropli wody pod prysznicem. Przypominamy sobie miękkość naszych łóżek, przytulność domów, łatwość życia, którego niektórzy nie znają. Dostrzegamy, jak dużo posiadamy.

7. Everything starts outside the comfort zone | Wszystko zaczyna się poza strefą komfortu

Work on ourselves and our dreams, require us to leave the comfort zone and confront with fear. Only under such conditions a man can increase. How can we become more courageous if we are facing with our fears? How can we get to know our limitations if we never brought ourselves to the breaking point?

Every day set ourselves new challenges and require much more than the day before – this is the path to self-development.

Comfort-zone-small

Praca nad sobą i spełnianie marzeń, wymagają od nas opuszczenia strefy komfortu i zmierzenia się ze strachem. Tylko w takich warunkach człowiek potrafi wzrosnąć. Jak mamy stać się odważniejsi, jeśli nie zmierzamy się z naszymi lękami? Jak mamy poznać swoje ograniczenia, jeśli nigdy nie doprowadzamy się do granic wytrzymałości?

Każdego dnia stawiać sobie nowe wyzwania i wymagać od siebie znacznie więcej niż dzień wcześniejto jest droga do samorozwoju.

8. You can more than you think | Możesz więcej niż myślisz

Somewhere around 25km crisis came. It was the second day of the march with a heavy backpack and bleeding feet through the center of Icelandic mountains. The trail, which usually takes 3 to 5 days, I hiked in 2. The first day 25, and another, 30km through the lava and snow fields, countless rivers and hills. In the burning skin Sun, rain, fog and icy wind. Each step meant a huge feet pain, but I could not give up. There was only one way – forward.

Despite all the hard times, I made it. When the mind was telling me, that I can not go on, body still worked. And when I finally got to the end (a few kilometers and a river, after I told myself that I will soon fall down from exhaustion), I found the strength to put up a tent, cook food and prepare for sleep.

In every man there is an incredible force that makes him being able to go farther, run faster, climb higher and dive deeper. We need only believe and not give up when the mind convinces us that have reached our limits. We do not even discovered them.

12181839_1152285848134429_1979456425_n

Gdzieś w okolicach 25km nastąpił kryzys. Miałam za sobą drugi dzień marszu z ciężkim plecakiem i krwawiącymi stopami, przez środek islandzkich gór. Szlak, który zazwyczaj zajmuje od 3 do 5 dni, ja robiłam w 2. Pierwszy dzień 25, a drugi 30km, przez pola lawy, śniegu, niezliczoną ilość rzek i wzniesień. W palącym skórę Słońcu, deszczu, mgle i lodowatym wietrze. Każdy krok oznaczał olbrzymi ból stóp, ale przecież nie mogłam się poddać. Istniała tylko jedna droga – naprzód.

Mimo wszystkich ciężkich chwil, udało mi się. Gdy umysł mówił mi, że nie daje rady, ciało cały czas pracowało. I gdy w końcu dotarłam do mety (kilka kilometrów i jedną rzekę po tym, jak powiedziałam sobie, że zaraz padnę), znalazłam jeszcze siłę, aby rozłożyć namiot, ugotować jedzenie i przygotować się do snu.

W każdym człowieku drzemie niesamowita siła, która sprawia, że jest on w stanie iść dalej, biec szybciej, piąć się wyżej i nurkować głębiej. Musimy w to tylko uwierzyć i nie poddawać się, gdy umysł przekonuje nas, iż osiągnęliśmy swoje granice. My ich nawet nie odkryliśmy.

9. In the solitude, we can find ourselves | W odosobnieniu odnajdujemy siebie

In everyday life, we are constantly surrounded by people. It’s hard to focus on ourselves, if we also have to take care of meeting the needs of others. And although there is nothing wrong in sacrificing ourselves for others, on the contrary, it is something very noble and it gives meaning to our lives, you should occasionally look inside yourself and think about who you are and what you need to feel happy. Helping others, we must start with helping ourselves.

During my trip, I took full responsibility for myself. I had to find a suitable place to stay overnight, put up a tent, maintain a high body temperature, take care of hydration, buy and carry adequate amount of food, wash clothes, dress wounds, find a path, do not drown while crossing the river, keep an eye on my belongings, take appropriate medicines, get to the airport, find transport from Bristol (after my flight from Keflavik). Of course, sometimes I received help, but first I had to ask for it.

It was a very hard time, probably the toughest in my life, but also the most valuable. I have changed . I am much more independent, resistant to pain and mentally strong. I know I can much more than I thought, that I have great power inside. And I also know that I chose well.

Spending time mainly with yourself, you start to ask questions and seek answers. All your life looks very different from the perspective of a solo traveler, trapped by the rain in a small tent in the middle of nowhere. You are putting things into perspective and finding what makes you happy. Suddenly, you know who you are, and what you want to do. And then you just need to start doing it.

11902423_1117341324962215_3650749326708749604_n

W codziennym życiu jesteśmy stale otoczeni ludźmi. Trudno skupić się na sobie, jeśli musimy dbać również o zaspokajanie potrzeb innych. I choć w poświęcaniu się dla drugiego człowieka nie ma nic złego, a wręcz przeciwnie, jest to rzecz niezwykle szlachetna i nadająca sens naszemu życiu, to należy od czasu do czasu spojrzeć w głąb siebie i zastanowić się, kim jesteśmy i czego potrzebujemy, aby poczuć się szczęśliwymi. Pomaganie innym, musimy zacząć od udzielenia pomocy samemu sobie.

Podczas mojej podróży, brałam za siebie pełną odpowiedzialność. Musiałam znaleźć odpowiednie miejsce na nocleg, rozłożyć namiot, utrzymywać wysoką temperaturę ciała, dbać o nawodnienie organizmu, kupić i udźwignąć odpowiednią ilość jedzenia, prać ubrania, opatrywać rany, odnajdywać drogę, nie utopić się podczas przechodzenia przez rzekę, pilnować swoich rzeczy, przyjmować odpowiednie leki, dostać się na lotnisko, znaleźć transport z Bristolu (już po przylocie do Anglii). Oczywiście niejednokrotnie uzyskałam pomoc, ale najpierw musiałam o nią poprosić.

To był bardzo ciężki czas, chyba najcięższy w moim życiu, ale i najbardziej wartościowy. Zmieniłam się. Jestem znacznie bardziej niezależna, odporna na ból i mocna psychicznie. Wiem, że stać mnie na znacznie więcej, niż sądziłam, że mam w sobie olbrzymią siłę. I wiem też, że wybrałam dobrze.

Spędzając czas głównie z samym sobą, zaczynasz zadawać pytania i szukać odpowiedzi. Całe Twoje życie wygląda zupełnie inaczej z perspektywy samotnego podróżnika, uwięzionego przez deszcz w małym namiocie, w środku niczego. Nabierasz dystansu i odnajdujesz to, co sprawia Ci prawdziwą przyjemność. Nagle wiesz, kim jesteś i co chciałbyś robić. A potem pozostaje Ci tylko zacząć to robić.

10. Time is everything | Czas jest wszystkim

Each of us wants to make his dreams come true right away. We are looking for the fastest ways to make money, achieve success, lose weight, find love. Wherever we are going, we want to get there as soon as possible. We complain about slow buses, traffic jams, queue – for everything, that makes us wait. We prefer to send a message on Facebook, than hand-write a letter, buy pills to lose weight, than begin to train, to go somewhere by car, than walk on legs. We are in hurry in a relationship, not giving love time to flourish truly.

Nature teaches us patience and humility, and Iceland is one of the few islands that have been almost untouched by man. My original plan was to start exploring Iceland from the South, and particularly from the areas of Landmannalaugar. Upon arrival, found out, that due to the very cold summer, there’s still a lot of snow and stay in these areas is almost impossible. For better conditions, I had to wait one month, and even then, I was walking through the field of snow with a length of up to 8 km. But it turned out, that it it was worth waiting for, because at a campground in Landmannalaugar, I met a wonderful person who taught me many important things and greatly influenced my life, and in the meantime, I hitchhike around the entire island and experienced a lot of adventures.

Time is an essential component of every great achievement and every human transformation. It teaches and heals wounds. Beautifies us with youth and give respect with old age. Time allows us to live and asks to die. There is nothing that outweigh its power, so it is not worth to fight with. We have to surrender to it, patiently wait and accept what it brings. And although at the beginning it’s hard to understand, do not worry – this knowledge will come with time.

12181837_1152285834801097_601717513_n
It was worth to wait for | Warto było czekać

Każdy z nas pragnie, aby jego marzenia od razu się spełniły. Szukamy najszybszych sposobów na zarobienie pieniędzy, osiągnięcie sukcesu, zgubienie kilogramów, znalezienie miłości. Dokądkolwiek zmierzamy, chcemy trafić tam jak najszybciej. Narzekamy na wolne autobusy, korki, kolejki – na wszystko, co każe nam czekać. Wolimy wysyłać wiadomość na Facebooku, niż ręcznie napisać list, kupić tabletki na odchudzanie, niż zacząć trenować, pojechać gdzieś samochodem, niż przejść się na nogach. Coraz częściej przyspieszamy rozwój związku, nie dając miłości prawdziwie rozkwitnąć.

Natura uczy nas cierpliwości i pokory, a Islandia jest jedną z niewielu wysp, które w znacznym stopniu zostały nietknięte przez człowieka. Moim pierwotnym planem było rozpoczęcie eksplorowania Islandii od Południa, a dokładnie od rejonów Landmannalaugaru. Po przyjeździe dowiedzialam się , że z powodu bardzo chłodnego lata, zalega tam jeszcze sporo śniegu i przebywanie w tych rejonach jest niemalże niemożliwe. Na lepsze warunki musiałam poczekać miesiąc, a i tak szłam przez pola śniegu o długości sięgającej 8 km. Okazało się jednak, że warto było czekać, gdyż na campingu w Landmannalaugarze spotkałam wspaniałą osobę, która nauczyła mnie bardzo wielu ważnych rzeczy i w dużym stopniu wpłynęła na moje życie, a w międzyczasie objechałam całą wyspę i przeżyłam mnóstwo niesamowitych przygód.

Czas jest niezbędnym składnikiem każdego wielkiego osiągnięcia i każdej ludzkiej przemiany. Uczy i leczy rany. Upiększa nas młodością i nadaje szacunku starością. Czas pozwala nam żyć i każe umierać. Nie istnieje nic, co przewyższałoby go potęgą, dlatego nie warto z nim walczyć. Należy mu się poddać, cierpliwie czekać i akceptować to, co przyniesie. I choć na początku trudno to zrozumieć, to nie martwcie się – ta wiedza przyjdzie z czasem.

11. You should fight for your dreams | Należy walczyć o swoje marzenia

On the road of your life, you will meet a lot of people, who will lacked faith in your abilities and will try to do everything to make you think the same. Whatever your goal is, surely there is someone who considers it to be impossible to fulfill. In the first point this post, I told you about the reactions with which I met with before my trip, but after all, I am writing to you today as a person who has fulfilled her dream, which followed her heart and has not lost her path.

If there’s something you want, go for it. Devote a lifetime to achieve this goal, regardless of whether it’s winning a gold medal at the Olympics, or build the biggest house with matches; write a book or create the largest collection of garden gnomes. If it will make you happy, why you shouldn’t do it? That’s what life is about – about finding a smile in what we do.

11855858_1117306771632337_2009667797444322685_n

Na drodze swojego życia spotkasz mnóstwo osób, którym brak będzie wiary w Twoje możliwości i które będą starały się zrobić wszystko, aby Tobie również jej zabrakło. Jakikolwiek byłby Twój cel, na pewno znajdzie się ktoś, kto uzna go za niemożliwy do zrealizowania. W pierwszym punkcie tego wpisu, opowiedziałam Wam, z jakimi reakcjami ze strony innych ludzi spotykałam się przed moją podróżą, ale mimo wszystko piszę dziś do Was jako osoba, która spełniła swoje marzenie, która poszła za głosem serca i nie zbłądziła.

Jeśli istnieje coś, czego pragniesz, idź za tym. Poświęć całe życie na realizację tego celu, bez względu na to, czy jest to zdobycie złotego medalu na Igrzyskach Olimpijskich, czy zbudowanie największego domku z zapałek; napisanie książki czy stworzenie największej kolekcji krasnalów ogrodowych. Jeśli uczyni Cię to szczęśliwym, to dlaczego miałbyś tego nie robić? Przecież o to chodzi w życiu– o szukanie uśmiechu w tym, co robimy.

12. Christopher McCandless was right | Christopher McCandless miał rację

When we see something that is truly breathtaking, one of the most natural reaction is to call the other person, to allow her to experience this beauty. In this case (and not only) math does not quite reflect in the life, because by dividing happiness, we multiply it.

Although Iceland made me feel very happy, it was something sad about the fact, that seeing so much beauty, I can not share it with anyone. Taking pictures and sending them to relatives, is not the same as experiencing these landscapes with another person at my side.

Christopher McCandless wrote at the end of his short life – “happiness only real when shared”, and I’ve never felt the truth of those words as much as in Iceland. It is the people that make up our world, that make us fully happy. Permanent isolation is not a natural thing. The second man is the basis for mental health (not every, of course, some of them can only make it worse) and proper development. Therefore, remember about those loved ones, build a bonds, share the beauty of the world with others.

tumblr_m1bm51gbfu1qfehmto1_500

Gdy widzimy coś, co zapiera nam dech w piersiach, jedną z najbardziej naturalnych reakcji, jest zawołanie drugiej osoby, aby umożliwić jej doświadczenie tego piękna. W tym wypadku (i nie tylko) matematyka zupełnie nie przekłada się na życie, gdyż dzieląc szczęście, mnożymy je.

Choć na Islandii czułam się bardzo szczęśliwa, to było jednak coś zasmucającego w fakcie, iż widząc tyle piękna, nie mogę się nim podzielić, gdyż obok mnie nie ma nawet żywej duszy. Robienie zdjęć i przesyłanie ich bliskim, to nie to samo, co doświadczanie tych krajobrazów z drugą osobą u boku.

Christopher McCandless napisał pod koniec swojego krótkiego życia – „szczęście prawdziwe, tylko gdy dzielone” i nigdy wcześniej nie poczułam w takim stopniu prawdziwości tych słów, jak na Islandii. To ludzie tworzą nasz świat, to oni czynią nas w pełni szczęśliwymi. Stałe odosobnienie nie jest rzeczą naturalną. Drugi człowiek jest podstawą zachowania zdrowia psychicznego (nie każdy oczywiście, niektórzy potrafią je tylko pogorszyć) i prawidłowego rozwoju. Dlatego pamiętajmy o tych najbliższych, pielęgnujmy wspólne więzi, dzielmy piękno świata z innymi.

Advertisements

One thought on “12 Things I’ve Learned From My Solo Trip To Iceland, Part II

  1. What a brilliant write up Ola! It made me reflect a lot on my 10 month solo trip. It’s amazing how much you was able to learn about yourself, travel, nature and the simple fact of our passing existence in one month.

    I couldn’t agree more with number 12. Some of my experiences were amazing and I spent a lot of time alone too, but the best experiences were always those that were shared with others.

    Most importantly, as you’ve explained, it’s amazing how little we actually need to be truly happy in life.

    Here’s to future travels, striving towards the unknown, following our dreams, not being afraid to risk too little and leading beautiful lives 🙂

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s